Ciekawy przypadek zakażenia ZIKV

Wirus zika (ZIKV), flawiwirus przenoszony przez komary należące do gatunku Aedes aegypti, jest niebezpieczny głównie dla kobiet w ciąży. W latach 2015–2017 w Stanach Zjednoczonych tego typu infekcję stwierdzono u 4690 ciężarnych pacjentek.

W 2017 roku zespół badawczy z Uniwersytetu Miami Health System opublikował w czasopiśmie medycznym „New England Journal of Medicine” ciekawy przypadek zakażenia ZIKV nabytego lokalnie w Stanach Zjednoczonych. Informacje zawarte w publikacji pogłębiły już istniejący lęk przed zakażeniem, gdyż wcześniej uważano, że można mu ulec jedynie podczas egzotycznej podróży.

Pierwszy przypadek w USA niezwiązany z podróżowaniem

7 lipca 2016 roku do lekarza zgłosiła się 23-letnia kobieta w 23. tygodniu ciąży z gorączką (trwającą 3 dni), wysypką i bólem gardła, po których pojawiły się bóle mięśni i stawów. Zarówno pacjentka, jak i jej partner nie odbyli żadnych podróży poza USA w ciągu ostatnich dwóch lat. Na początku nikt nie przypuszczał, że kobieta może być zakażona ZIKV, jednak lekarzy szczególnie zaniepokoiła charakterystyczna wysypka na tułowiu, ramionach, dłoniach i podniebieniu twardym.

Przeprowadzone badania

Wykonano badania przesiewowe pod kątem wielu infekcji (m.in. odry, ospy wietrznej, różyczki, kiły, świnki oraz dengi) i te jednostki chorobowe zostały wykluczone. Natomiast w badaniu RT-PCR w kierunku materiału genetycznego ZIKV potwierdzono obecność wirusa zarówno w moczu, jak i w surowicy krwi. Pozytywne wyniki RT-PCR dla ZIKV utrzymywały się przez 2 tygodnie w próbkach moczu i przez 6 tygodni w próbkach surowicy. Badanie krwi w kierunku specyficznych przeciwciał (w klasie IgM) wykazało ich obecność po upływie tygodnia od momentu zgłoszenia się pacjentki do lekarza (początkowo test ten był ujemny).

Wyniki USG płodu wykonane w dniu przyjęcia pacjentki do szpitala wykazały szacunkową masę ciała 644 g, szacowany obwód głowy 221 mm oraz prawidłową anatomię wewnątrzczaszkową.

Zdrowe dziecko!

Noworodek ważył 2990 g. Badanie USG i rezonans magnetyczny potwierdziły prawidłową wielkość głowy i anatomię wewnątrzczaszkową oraz brak zwapnień. Test RT-PCR w próbce tkanki łożyska był ujemny dla ZIKV, a wyniki pozostałych testów laboratoryjnych wykonanych u noworodka nie wykazały żadnych dowodów na zakażenie ZIKV.

Na szczęście ta historia zakończyła się szczęśliwie.

Źródło:

Chen L. et al. Cutaneous Eruption in a U.S. Woman with Locally Acquired Zika Virus Infection. N. Engl. J. Med. 2017; 376: 400–401.